Poggio di Sotto Brunello Di Montalcino DOCG 2017

Poggio di Sotto 2017, echo zboczy Montalcino

Polecam ci to Brunello ze względu na jego bardzo precyzyjne osadzenie w terroir: Sangiovese uprawiane na zboczach Castelnuovo dell’Abate, na południe od Montalcino, a następnie długo dojrzewające w dużych beczkach. Tutaj dążenie do finezji opiera się na miejscu i tradycyjnej winifikacji, a nie na efekciarstwie.

Terroir wzgórz w sercu Brunello

Poggio di Sotto leży w południowej części apelacji DOCG Brunello di Montalcino, w pobliżu Castelnuovo dell’Abate. Winnice zajmują naturalny amfiteatr osłonięty przez górę Amiata, na tarasach położonych na wysokości od 200 do 400 metrów n.p.m. Ich ekspozycja jest zróżnicowana, a bryzy z doliny Orcia przepływają po zboczach. Gleby, ubogie i kamieniste, składają się przede wszystkim z gliny i wapienia. Według dostępnego opisu krzewy Sangiovese mają średnio 25 lat: ich korzenie zagłębiają się w tych chudych ziemiach, które ograniczają bujność winorośli.

Maria Iris i Claudio Tipa przejęli Fattoria Poggio di Sotto w 2011 roku, w ramach projektu winiarskiego budowanego stopniowo. To Brunello powstaje z Sangiovese, a winnica jest wskazywana jako prowadząca uprawę ekologiczną. W roczniku 2017 grona przechodzą staranną selekcję, zanim trafią do drewnianych kadzi. Fermentacja przebiega na drożdżach autochtonicznych, z przedłużoną maceracją ze skórkami. Po fermentacji jabłkowo-mlekowej wino dojrzewa przez 30 miesięcy w dębowych beczkach o pojemności 30 hektolitrów. Wybór tak dużych naczyń ma na celu zachowanie wyrazu terroir bez nadawania drewnu hałaśliwego znaczenia.

Przy stole, bez pośpiechu

Kolor jest typowy dla czerwonego wina dojrzewanego w drewnie. Dostępne wskazówki degustacyjne nie opisują dokładnie jego barwy, aromatów ani smaków, dlatego wolę nie wymyślać dla niego nut. Opis wina wspomina jednak o kwiatowych niuansach, które odpoczynek w beczce pomaga wydobyć, a także o strukturze, którą dojrzewanie wygładza. Jego charakter jest też przedstawiany jako mineralny, w nawiązaniu do wapiennych i kamienistych gleb Poggio di Sotto. Do potrawy podałbym je z pieczoną mięsiwem lub duszonym daniem z ziołami, pozwalając Sangiovese delikatnie towarzyszyć bogactwu posiłku. Otwórz je wtedy, gdy możesz poświęcić mu czas przy stole: to butelka, której warto słuchać równie mocno, jak się nią dzielić.