Wat is de geschiedenis van de kastanje van de Monte Amiata?

De geschiedenis van de kastanje van de Monte Amiatais in de eerste plaats die van een basisvoedsel voor de bergfamilies: vanaf de XIVᵉ sièclebeschermden de statuten van de lokale gemeenschappen de kastanjebossen en reguleerden ze de oogst. De eigenaar had een voorbehouden periode, daarna stond de pluk open voor iedereen en kon die duren tot carnaval, zodat ook de armsten iets te eten konden vinden. De kastanjes werden vers of gedroogd gegeten, vaak als meel, in polenta en in castagnaccio; ze vulden een voeding aan die sterk afhing van de lokale hulpbronnen.

De teelt is blijven bestaan dankzij de omstandigheden van het massief: de kastanjebossen liggen tussen 350 en 1 000 meter, op bodems die onder meer afkomstig zijn van vulkanisch gesteente. Vandaag omvat het label Castagna del Monte Amiata IGP, reconnue en 2000drie variëteiten: Marrone, Bastarda Rossa en Cecio. De oogst vindt doorgaans plaats van half september tot half november. Als je in de herfst in de streek bent, kun je ze geroosterd proeven of in lokale bereidingen; het is niet alleen een seizoensspecialiteit, maar ook de overblijfsel van een plattelandseconomie waarin de kastanje evenveel telde om de inwoners te voeden als om de bossen te laten leven.