Wat is het verschil tussen een Franse crêpe en een Ciaffagnone?

Het belangrijkste verschil zit in het deeg en de manier van serveren: de ciaffagnone, specialiteit van Manciano, in de Maremma, wordt traditioneel bereid met water, bloem, eieren en zout, terwijl een Franse crêpe meestal melk en soms boter bevat. De ciaffagnone wordt vaak heel dun in de pan uitgesmeerd en kan bijna doorschijnend zijn; zijn textuur en smaak zijn dus sobere, zonder de melkachtige toets van een klassieke crêpe.

Men eet hem graag met geraspte pecorino, wat hem een hartige en rustieke kant geeft. Hij kan ook met suiker worden geserveerd: de gewoontes verschillen per familie en per tafel. Je kunt hem dus zien als een crêpe uit de Maremma, maar niet als een Frans recept dat simpelweg een andere naam heeft gekregen. Er wordt soms verteld dat de ciaffagnone de voorvader van de Franse crêpe zou zijn; dit afstammingsverhaal wordt gepresenteerd als een lokale traditie, niet als een vastgesteld historisch feit. Als je er bestelt in Manciano, verwacht dan een eenvoudige, zeer dunne berekening, en vaak minder belegd dan een crêpe uit een crêperie.