Castellare di Castellina I Sodi di S.Niccolò 2020

I Sodi di S. Niccolò 2020, de ziel van de Toscaanse bodems

In deze rode wijn van Castellare di Castellina ontmoet de Sangiovese de Malvasia Nera en ontstaat een volle, maar ingetogen expressie van de Toscaanse heuvels. Vooral het contrast tussen de aroma's van rijpe kers en de frisheid blijft me bij, ondersteund door een lange rijping die de wijn de tijd geeft om tot rust te komen.

Veeleisende bodems, een zorgvuldige wijnbouw

Deze wijn wordt geproduceerd in Toscane en aangeduid als IGT Toscana. De naam verwijst naar de « sodi », een lokale term voor bodems die moeilijk te bewerken zijn. De wijnstokken strekken zich uit op de hellingen van een natuurlijk amfitheater, tot 450 meter hoogte, met een zuidoostelijke blootstelling. Ze zijn tussen zeven en vijfenveertig jaar oud. Het domein, sinds de jaren 1970 actief in de wijnbouw, bewerkt zijn 33 hectare voor hand, zonder machines. Deze aandacht voor het milieu past in een milieuvriendelijke aanpak; de aanwezigheid van vogels op de etiketten herinnert ook aan de terugkeer van verschillende soorten op de gronden van het domein.

De assemblage bestaat uit 85 % Sangiovese en 15 % Malvasia Nera. De opbrengsten worden laag gehouden, volgens de presentatie van de wijn, en de druiven komen van percelen die de naam dragen van de kerk van San Niccolò. Voor de jaargang 2020 omvat de rijping 30 maanden op eikenvat, gevolgd door 12 maanden in de fles. Deze vrij lange rijping begeleidt de wijn zonder de kenmerken weg te nemen die bij de degustatie naar voren komen: rijpe vruchten, een frisse structuur en zachte tannines.

Qua kleur is hij intens robijnrood. De neus opent met rijpe kers, aangevuld met delicate bloemennoten en een kruidige toets. In de mond blijft de structuur in evenwicht: de frisheid geeft het gehemelte leven, terwijl de zijdezachte tannines reliëf geven zonder hardheid. De zuurgraad geeft het geheel levendigheid en verlengt de indruk van fruit. De finale rekt zich uit, met een blijvende indruk die deze nuances samenbrengt zonder ze zwaar te maken. Ik zou hem kiezen voor wie houdt van Toscaanse rode wijnen die tegelijk gestructureerd en fris zijn, waarin het fruit zijn plek behoudt tussen kruiden en rijping.

Aan tafel, bij royale smaken

Ik zou hem serveren bij gebraden vlees, een gestoofd gerecht met kruiden of pasta met een rijke tomatensaus: gerechten die smaakvol genoeg zijn om bij zijn structuur te passen, zonder de kersennoten te verbergen. Een schaal gerijpte kazen kan hem ook een mooi contrapunt bieden. Open de fles tijdens een maaltijd waarbij men de tijd neemt, en laat hem enkele ogenblikken in het glas staan zodat het boeket zich kan ontplooien. Zo proef je, via een precieze assemblage en bodems die bekendstaan als veeleisend, een eigenzinnig gezicht van Toscane.