Dag 1 — Tussen tuf, wonderen en smaken van de Maremma
Ciao, hier is Tosco! Mijn snuitje rilt al bij het idee je te vertellen over mijn eerste avontuurlijke dag. Stel je voor, de zon komt op boven de Maremma, en mijn eerste etappe was het Belvédère Madonna delle Grazie. Geloof me, zelfs een klein wild zwijntje zoals ik voelt hier de spiritualiteit! De barokke architectuur, het wonderdadige beeld... het is een sfeer van rust. De toegankelijkheid is wat beperkt, maar de rust, de verhalen over wonderen, het is de moeite waard, zelfs om even rond te springen.
Daarna dook ik, en ik zeg wel degelijk dook, de Via Cava di San Rocco in. Dát is de echte Maremma, mijn vriend! Deze Etruskische weg, uitgehouwen in de tufsteen... de frisse, vochtige lucht, mijn stappen die weergalmen tussen de met mos begroeide wanden. Geen mensenmassa, alleen de geschiedenis die fluistert. Het is een rauwe zintuiglijke onderdompeling, en nog gratis ook, waarbij je de oudheid onder je pootjes voelt, en dat is duizend keer indrukwekkender dan welk klassiek museum dan ook!
Na de geschiedenis was het tijd voor het genot! Ik haastte me naar Sorano voor een historische wandeling onder de wijngaarden, de lucht doordrongen van steeneik. De tufsteen onder mijn voeten deed me mijn wortels herinneren! Daarna een klein dwaasheidje: een proeverij van Ciliegiolo in Pitigliano, bij Sassotondo. Dit oude, zeldzame druivenras, met de geur van aarde en wijngaard... Ah, Pitigliano, met zijn silhouet dat in de tufsteen is uitgehouwen, belooft je verhalen over terroir en passie. Een echte delicatesse voor mijn kleine smaakpapillen!
Dag 2 — Zwavelige dampen en geheimen van de natuur
De zon was nog niet hoog of mijn kleine pootjes jeukten al om te gaan ontdekken. Richting Saturnia, en geloof me, dat was een echte verrassing! Deze watervallen... ongelooflijk! Het water van 37,5°C, zelfs in deze vroege ochtend, het is perfect voor een klein wild zwijntje zoals ik dat graag luiert. De damp die opstijgt, de bassins van travertijn, je waant je in een geheime wereld. Bovendien gratis! Ik heb gespat, de zwavelachtige lucht gesnuffeld, en ik zag zelfs een dame die een foto maakte waarop ze eruitzag alsof ze uit een droom kwam. Echt een onvergetelijke ervaring, zelfs voor een gewoonte-dier in de modderbaden! Na deze zachte warmte had ik nodig om mijn hoeven te strekken in de wilde Maremma. Ik schoof dus door naar de heuvels van de Amiata, op een klein paadje ver van alles. Hier hoor je het gefluister van de natuur, het water dat uit de bronnen stroomt... het is een andere Toscane, veel intiemer. Ik hou ervan om buiten de gebaande paden te glippen, en de bronnen van de Amiata zijn de perfecte plek daarvoor. Je voelt je echt alleen op de wereld, alleen met de wind in de bladeren en de kleine geluiden van het bos. En om deze dag vol ontdekkingen af te sluiten, wat is er beter dan een oase van rust? Ik kwam aan bij de Agriturismo Poggio Al Vento, nabij Manciano. Deze plek is een echt verborgen juweel. Ver van de menigte voel je dat de tijd vertraagt. Het is precies wat ik liefheb: een totale onderdompeling, een echte betoverende onderbreking waar elk detail je "welkom" zegt. Ik verklap je niet meer, maar het was de perfecte afsluiting van deze dag tussen ontspanning en verkenning.Van de heilige frisheid van de Via Cava glijden naar de zwavelachtige dampen van Saturnia, dat is het perfecte contrast om daarna te genieten van het stevige karakter van een vulkanische Ciliegiolo! Denk er alleen aan om het Belvédère Madonna delle Grazie te bewaren voor het gouden uur, wanneer het tufsteen in lichterlaaie staat.
— Tosco, SR74
🐗
