Dag 1 — Tussen wijngaarden, Etruskische vestingmuren en verborgen schatten
Ciao, ik ben Tosco! Vandaag heb ik een paar pareltjes uit mijn Maremma voor je opgespoord. Ik begon met het glippen in een wijndomein. Geloof me, de geur van druiven ruiken en zien hoe de wijngaarden eindeloos uitgestrekt zijn, dat is al een feestje! Ik heb drie iconische wijnen geproefd met een plank vol Toscaanse specialiteiten, een ware onderdompeling in het terroir. Een proeverij is niet zomaar wijn drinken, het is een verhaal dat je proeft, weet je!
Daarna brachten mijn pootjes me naar de heuvel van Roselle. En daar, wat een schok! De cyclopische Etruskische blokken, verpletterd onder de Romeinse fundamenten, het amfitheater bijna intact... Aangezien voor die immense grootsheid heerst de stilte. Zien hoe Etrurië en Rome elkaar zonder gêne ontmoeten, dat is krachtig. Ik ben zelfs tot bij de cyclopische vestingmuren gegaan om de geschiedenis beter te voelen. Het is een supergoed bewaard gebleven lucumonie, op slechts 10 km van Grosseto, kun je je dat voorstellen?
En om deze reis door de tijd af te sluiten, richting het Isidoro Falchi Museum in Vetulonia. Wat een schat! Villanova-urnen, georiëntaliserende juwelen... het is zot om deze zo oude voorwerpen te zien en te beseffen dat er een mysterieuze beschaving was, vóór ons. Dit museum dompelt je echt onder in het authentieke Toscane, het Toscane dat de "officiële" reisgidsen je niet laten zien. Wat een dag, boordevol ontdekkingen en smaken!
Dag 2 — Tussen het struikgewas, de zee en eeuwenoude olijfbomen
Na een droomnacht waarin ik droomde over de schatten van gisteren, kietelde de zon mijn snorharen en hup, in het zadel! Richting het Parco della Maremma, en deze keer niet rennend achter de wilde zwijnen aan! Ik stapte op een elektrische fiets — geloof me, zelfs een klein wrattig biggetje zoals ik waardeert een duwtje in de rug als het een beetje omhoog gaat. Wat een gevoel! De zeewind sloeg mijn wangen, en bracht geuren van rozemarijn en dennen mee, een echt natuur bad. Ik denderde langs de kronkelende paden, de olijfvelden gleden voorbij als zilveren golven. De motor was zo stil dat ik enkel het gezang van de vogels en het ritselen van de bladeren hoorde, een totale onderdompeling in de wildernis van het park. Dat is de Maremma, dat moet je met volle longen inademen! Na deze hap frisse lucht en sterke sensaties liet ik me naar de Agriturismo Lo Scalandrino leiden. En daar, zie je, is het andere gezicht van mijn Maremma: de authentieke ziel. Zodra ik een pootje op het pad zette, voelde ik die zachte bries de olijfbomen strelen, en het gezang van de vogels werd de enige muziek. Dit is niet zomaar een plek om te slapen, het is een belofte van sereniteit. Tussen het platteland en die geheime kust waarover ik het had, verwelkomde dit rustieke gebouw me met zijn eenvoudige en oprechte charme. Perfect om de batterijen op te laden na zo'n dag, vind je niet?Etruskische keien van Roselle afwisselen met de wilde paden van het Parco della Maremma per fiets: dat is de ideale combinatie om je glas Morellino bij Scalandrino te verdienen!
— Tosco, Sequerciani
🐗
