Wat is de geschiedenis van de thermen van San Casciano dei Bagni?

De geschiedenis van de thermale baden van San Casciano dei Bagni begint ten minste in de III^e eeuw voor onze jaartelling : de Etrusken hadden een heilige ruimte aangelegd rond de bron van de Bagno Grande. Men kwam er om te baden, maar ook om genezing te zoeken en de godheden van de wateren te eren. De Romeinen hebben het heiligdom vervolgens vergroot en geherorganiseerd, en het bleef eeuwenlang actief.

De opgravingen hebben offergaven aan het licht gebracht die in het bekken waren achtergelaten: munten, ex-voto's en beelden, met inscripties in het Etruskisch en het Latijn. In 2022maakten archeologen onder meer de ontdekking bekend van meer dan twintig bronzen beelden, bewaard in het warme water en de modder. Deze voorwerpen getuigen van de geleidelijke overgang tussen de Etruskische en de Romeinse cultuur; ze bewijzen niet dat alle bezoekers uitsluitend kwamen om te genezen.

Het bezoek aan de bronnen zette zich lang na de Oudheid voort. Na een aardbeving in 1575werden een bassin en een kleine zuilenportiek aangelegd op de overblijfselen; in 1607liet groothertog Ferdinand I de Portico Grandebouwen. Vandaag telt de gemeente 42 thermale bronnen, rond om 40 °C. De archeologische vindplaats van de Bagno Grande en de huidige baden vertellen dus over twee gemengde gebruiken: de oude cultus en het thermalisme.