Startpagina › FAQ › Cultuur & erfgoed › Geschiedenis

De Etrusken begroeven hun doden in necropolen die buiten de steden waren aangelegd, vaak aan de andere kant van een weg of in de nabijgelegen heuvels. De praktijken varieerden naargelang de periode en de steden: men deponeerde de as in urnen, of men begroef de overledenen in kuilen en grafkamers. Sommige graven waren individueel, andere dienden voor éénzelfde familie over meerdere generaties.
De graven konden in de rots uitgehouwen zijn, als kamer gebouwd of bedekt met een grote aarden heuvel, de tumulus. In Banditaccia, nabij Cerveteri, vormen de graven bijna een stad, met straten en wijken; in Tarquinia, zijn sommige kamers versierd met schilderingen. In de Maremma kun je er voorbeelden van zien in Vetulonia1TP1T, langs de Via dei Sepolcri : de tumulus van Diavolino II meet ongeveer 1TP2T meter diameter1TP3T. De graven van Populonia 1TP4T en de rotsgraven rond Sovana 1TP5T tonen andere vormen. De voorwerpen die in de graven zijn gevonden — serviesgoed, sieraden of wapens — vertellen ons over de rituelen en de status van de overledenen, maar de necropolen vertellen niet allemaal hetzelfde verhaal.
Artikel
Artikel
Artikel
Fiche locatie
Fiche locatie