Verblijven in Porto Santo Stefano

Verblijven in Porto Santo Stefano betekent slapen in een echte vissers- en veerbotenstad, niet in een gehucht uit een ansichtkaart. 's Ochtends komen de vissersboten binnen, lopen de bars aan de Corso vol en glippen de bezorgwagens tussen de cafés door. Als je de stilte van de heuvels zoekt, is dit niet de plek. Als je de zee onder je raam wilt, een vertrek te voet naar de eilanden en een visrestaurant op elke hoek van de kade, dan ben je hier goed. Een opmerking over de naamgeving: het gaat om de Argentario in Toscane, provincie Grosseto, niet om Porto Santo bij Madeira.

Een maritieme uitvalsbasis, geen platteland

De stad leeft het hele jaar. Zo'n 9.000 inwoners blijven er de winter over, met open bakkerijen, een markt en hun gewoonten. Dat onderscheidt haar van de badplaatsen die in oktober uitsterven.

De zomer verandert alles: de bevolking verdrievoudigt en de haven raakt verzadigd. De stoepen vullen zich, de terrassen ook, en geduld wordt een volwaardige uitrusting.

Mijn oordeel is eenvoudig. Kies deze stad voor de zee, de veerboten en het lokale leven. Mijd haar als je droomt van krekels, witte wegen en nachten zonder motorgeluid: het Maremmaanse platteland past dan beter.

Waar te slapen: de haven, de hoogten, de kleine baai of het platteland

In het dorp alles te voet

Zonder auto is de haven goed te voet bereikbaar: veerboten, excursieboten, restaurants, alles speelt zich af op enkele honderden meters. Het is de handigste locatie als je je geen zorgen wilt maken over parkeren.

Central 79 is een ruim appartement aan zee, aan de Corso, met de haven op loopafstand. Giuly's Room, een eenvoudige en goed gelegen bed & breakfast, past bij kleine budgetten. Da Patrizia biedt een zelfstandig, goed uitgerust appartement, om zelf de vis van de markt te koken.

De keerzijde: het stadsgeluid, vooral in de zomer. Vraag om een kamer aan de binnenplaats als je een lichte slaper bent.

Op de hoogten en bij Cala Piccola

Daarboven win je het uitzicht en verlies je je vrijheid als voetganger. Stella D'argento, een B&B met drie kamers, kijkt uit op zee. Het Bike&Boat Argentario Hotel ligt langs de Via Panoramica, voor verblijven met de fiets.

Het Boutique Hotel Torre di Cala Piccola ligt op afstand van de haven, met een eigen strand. Je slaapt er met uitzicht op het water, maar elk diner in de stad betekent weer achter het stuur kruipen.

Agriturismi en kleine baaien vragen om een auto, punt. Het Country Relais La Mortella in de Maremma is een landelijk toevluchtsoord om te vertragen: je ruilt het scooterlawaai in voor het gezoem van de cicaden, en je rijdt rustig naar de kust.

Hoeveel nachten, en welke volgorde

Twee nachten volstaan voor het belangrijkste: één dag op het eiland, één dag voor de rondrit over de Argentario. Het is kort, maar haalbaar. Bij drie tot vijf nachten krijgt het verblijf ademruimte. Dit is de volgorde die ik je aanraad:

• Eerste dag: de markt op de dijk, daarna een wandeling langs het water om in het ritme te komen.
• Tweede dag: de zee, richting de Giglio.
• Derde dag: de rondrit om het schiereiland, met auto of fiets.
• Vierde en vijfde dag: Porto Ercole, La Feniglia met haar pijnbomenbos, de lagune vanOrbetello waar de wind de riet doet buigen.

Voor je eerste ochtend kun je het vis- en zeevruchtenmarkt op de dijk bezoeken. De kramen worden vroeg opgebouwd: je ziet de kisten zich vullen en de vissers over prijzen en getij praten. Loop rond zonder iets te kopen, gewoon om te zien wat er van zee komt, en drink daarna een koffie met uitzicht op de boten. Dit ritueel pleit voor de derde nacht: het laat je de middag vrij voor het strand of een dutje.

Vertrek naar de Giglio vanuit de haven

De veerboten naar het eiland Giglio vertrekken rechtstreeks vanuit de haven. Je loopt naar de kade en stapt aan boord: dat is de echte kracht van de stad als uitvalsbasis. Daar vind je een eiland vol rotsen en een klein haventje, dat je in je eigen tempo verkent, te voet, tussen het dorp en de baaien.

De haven is kwetsbaar voor de mistral en de tramontana. Een overtocht kan worden afgelast als de wind opsteekt, en de kade vult zich dan met mensen die veelbetekenend naar de horizon kijken. Houd een reservedag aan en kies je overtocht op een dag met helder weer, na het bekijken van de lucht in de ochtend.

Een andere mogelijkheid: de minicruises. De catamarancruise van de Argentario combineert snorkelen met een lunch van zeevruchten, met zout op de huid en de boeg die tegen het water klapt.

Vis eten uit de haven

De vis uit de haven is de gok die altijd goed uitpakt: de geur van jodium en de ijskisten van de markt geven de toon nog voordat je gaat zitten.

Voor een verzorgde tafel werkt Molo 26 met vers, lokaal gevangen vis. Il Turchese blijft bij een mediterrane keuken waarin vis de koning is.

Als je je voeten dicht bij het water wilt, serveert Osteria La Pace vis uit de haven aan zee, en biedt Pozzarello uitzicht met een tafel vlak bij de golven. Voor een krap budget houdt Bar 3/4 Da Ghigo Al Mare een lokale sfeer. En als je groep zich verdeelt tussen vlees en vis, maakt Poco Loco iedereen blij.

Winterstad of zomerstad?

In de winter behoort de stad toe aan haar inwoners: buurtcafés, rustige kades, lage zon op het water. Maar de zee is niet om in te zwemmen, en sommige verbindingen vertragen.

In de zomer heb je het strand, de bootexcursies, de drukte. Je hebt ook volle parkeerplaatsen en kamers die je vroeg moet reserveren.

Mijn mening: het tussenseizoen is de beste compromis. Het water is nog zacht om te zien, de wegen ademen, de terrassen blijven open.

Rondrijden vanuit de Argentario naar de Maremma

De stad dient als uitvalsbasis. De panoramische rit rond het schiereiland volgt de Via Panoramica en is in de ochtend rond, met steeds wisselende uitzichten.

Voor het Etruskische land en de tufsteendorpjes moet je hier niet blijven: de necropolen en de onverharde wegen liggen op een andere reisafstand. Houd Porto Santo Stefano voor twee nachten aan zee, en zet dan je koffer in het binnenland, waar je al wakker wordt tussen de in steen uitgehouwen graven en de holle wegen.