Fattoria di Rodano Poggialupi Toscana 2025

Poggialupi 2025, het oprechte gezicht van Rodano

In deze Toscaanse rode wijn ontmoet de Sangiovese de Merlot: twee druivenrassen, één oorsprong, en een rijping in eikenhouten vaten die de wijn begeleidt zonder de plek waar hij vandaan komt te doen vergeten. Ik houd ook van wat de geschiedenis vertelt: die van een familie die lange tijd samenwerkte met lokale wijnhandelaren en die vanaf de jaren 1960 besloot haar eigen flessen naar voren te brengen. De oogst van 2025 komt uit de biologische landbouw.

Een Toscaans perceel op de wegen van de Chianti

Fattoria di Rodano ligt bij Castellina in Chianti, in het hart van Toscane. Het landgoed, met middeleeuwse wortels, strekt zich uit langs een weg die het Elsa-dal met de gemeente verbindt en volgt een deel van de Via Francigena, de oude pelgrimsroute naar Rome. De wijnstokken groeien op de heuvelhellingen, tussen 200 en 300 meter hoogte, in het westelijke deel van het klassieke Chianti-gebied. De bron beschrijft hier een zacht en gematigd klimaat, zonder de aard van de bodems te preciseren: ik houd me liever aan deze concrete kenmerken.

De familie Pozzesi staat sinds de 16e eeuw aan het hoofd van het landgoed. In de jaren 1960 begon ze haar eigen wijn te bottelen, in plaats van het grootste deel van haar productie naar de wijnhandelaren in de omgeving te sturen. Enrico Pozzesi leidt tegenwoordig het bedrijf, na het overlijden van zijn vader Vittorio in 2012. Voor deze Poggialupi bestaat de assemblage uit 70 % Sangiovese en 30 % Merlot. De druiven, met de hand geoogst in biologisch beheerde wijngaarden, worden geselecteerd voordat ze met inheemse gisten worden gevinifieerd. De twee druivenrassen trekken afzonderlijk: twintig dagen voor de Sangiovese, tien voor de Merlot. De wijn rijpt vervolgens in eikenhouten vaten; het etiket vermeldt acht maanden, terwijl de algemene beschrijving van de rijping een duur van acht tot twaalf maanden aangeeft.

De bronnen geven geen gedetailleerde notities over de kleur, de aroma's of de smaken: ik ga dus geen fruitbouquet of specifieke textuur verzinnen. Ze plaatsen de wijn echter wel tussen verschillende stijlschalen: fruitig en kruidig worden beide met 5 op 9 beoordeeld, de invloed van het hout met 5 op 9, en het lichaam met 6 op 9. Deze aanwijzingen schetsen het aangekondigde profiel, zonder een proeverij te willen vervangen. Je kunt hem dus benaderen als een rode wijn van gemiddelde tot stevige structuur, waarin fruit, kruiden en houtrijping als relatief in evenwicht worden gepresenteerd.

Aan tafel, zonder poespas

Aan tafel zou ik hem serveren bij witte vleessoorten, charcuterie, pasta of rood vlees, de gerechten die bij deze wijn worden voorgesteld. Een royale pastaschotel of een bord charcuterie maakt het eenvoudig om hem te serveren, terwijl rood vlees hem tot een steviger metgezel aan tafel maakt. De productfiche plaatst hem onder IGP Toscana: een handig referentiepunt om zijn herkomst te situeren, zonder hem te verwarren met een Chianti-appellatie. Als je zin hebt in een biologische rode wijn die verbonden is met een familiegeschiedenis en een specifiek terroir, verdient de Poggialupi 2025 een plaats aan tafel.