Wat is de geschiedenis van de Torre di Capo d'Uomo?

De Torre di Capo d'Uomo, op de westelijke helling van de Monte Argentario, is een oude uitkijktoren van vermoedelijk middeleeuwse oorsprong, waarvan de exacte bouwdatum onzeker blijft. Gebouwd op ongeveer 358 meter hoogte, bewaakte zij de maritieme doorgang tussen de kaap en het eiland Giglio. Vanaf dit hoge punt kon men waarschuwingssignalen doorgeven aan de dorpjes aan de kust, en vervolgens aan de naburige torens toen de Argentario werd opgenomen in hetStaat van de Presidi, een gebied dat vanaf de zestiende eeuw door Spanje werd gecontroleerd.

Zijn rol bestond vooral uit het observeren en signaleren van schepen, niet uit het weerstaan van een belegering. De toren werd rond het midden van de achttiende eeuw gedemilitariseerd en vervolgens begin negentiende eeuw, tijdens de napoleontische periode, opnieuw in dienst gesteld, met een klein garnizoen van quatre soldats. Daarna werd hij verlaten onder het groothertogdom Toscane en raakte hij in verval, vooral omdat zijn geïsoleerde ligging, blootgesteld aan de winden, het onderhoud moeilijk maakte. Vandaag zijn het ruïnes, geen gerestaureerd monument dat men van binnen bezoekt.

De naam "Capo d'Uomo" zou komen van het profiel van de kaap, dat aan een mensenhoofd zou doen denken. Niet te verwarren met de andere Torre di Capo d'Uomo, bij Talamone: deze bevindt zich wel degelijk op deArgentario, tussen Porto Santo Stefano en Porto Ercole.